عيون الامل

شهيد الحب

قلبى فى حبك كان ياما شهيد

واسمك على لسانى احلى نشيد

داب عمرى فى ايامك زى الجليد

ورسمتنى صورة وجسدتنى ارقى تجسيد

فى السما صوتك اقوى رعيد

بيخلى الليل شكله كله جديد

بقول للناس عن حبنا العديد

وانك لينت قلبى بعد ما كان حديد

عيونى تدمع من الفراق وانت بعيد

اقترب الحب

عندما يرتعش القمر من العشق ويضطرب

عندما يكتب السحاب عن الحب فى الكتب

عندما ترقص الطيور على اوتار القلب

عندما يعترف الكروان انه من الوحده قد تعب

عندما تذوب الدموع ولا تجد سوى الهرب

عندما تشدو العيون بكلام الحب

عندما ترتعش الايادى فى نهر عذب

ستظلى يا قدس مجيده

ضاع منى الكلام لساعات طويله

لازمنى فيها الصمت وتاملت ليلتى

............

كانت السماء فى انقى صورها البديعه

فسالتنى..اين ذهبت احلام طفولتى؟

...............

والسحاب فجاه تحول لامطار غزيرة

قطراتها تبكى فى نواح..ضاعت نبتتى

الى الحب

هناك من يطرق ابواب قلبى وعقلى

واخشى ان افتح له فيدخل وياخذ ايام عمرى

واخاف ان يذهب ويتركنى فى الهوى وحدى

فابات فى ليل الهوى وتزهد عيونى كثرة دمعى

ورغم كل ما اخشاه فان به شىء يجذبنى

ولا استطيع مقاومته وان كانت فى داخل فكرى

فماذا يريد طارق الابواب من شعرى؟

ولا اعلم...هل افتح له نوافذ الحب فى قلبى؟

ام اترك الطارق يطرق الابواب ويمشى

ويذهب بعيدا..فهل سينام جفن العين ورمشى؟

لا.......لن ادعه يذهب

صاحب الخيل

ثارت السماء بالامطار فى كل الاركان

وفرحت الارض وانبتت من الزهور الوان

تبدل حال البشر للفرح فى كل الاكوان

وكانت النار على اصحابها مملؤه بالحب والحنان

رفرفت الطيور وغنت فوق الاغصان

وكنت اسهر واقول ما احلى صوت الكروان

ونجوم السماء فى الليل تعزف اعذب الالحان

والشمس تتوهج نورا وتعلن للحزن راية العصيان

وصاحب الخيل على راسه تاج الفرسان

يتمايل ويشدو للفرح ويرفع سيف السلطان

علمت الطبيعه فرحتى

• ان كنت
• ان كنت نجمه انت السما
• ان كنت نسمه انت الهوا
• ان كنت كلمه انت الصدى
• ان كنت الصمت انت الفضا
• ان كنت بسمه انت الفرح
• ان كنت دمعه انت الجرح
• ان كنت ضوء انت القمر
• ان كنت موج انت البحر
• ان كنت فرع انت الشجر
• ان كنت شمعه انت النار
• ان كنت شعاع انت

لا اظن

حقا..ذهب عنى ماض كنت فيه اسير

نعم..رحلت ايامى وقد حملت منها الما كبير

لقد رحل عنى من كنت احبه وترك لى جرحا خطير

فمن اختار البعاد سيعيش حزين بين الليالى سمير

ولكن من من تخاف يا قلبى وانت معك الحق الوكيل

فكل يوم جديد تشرق فيه الشمس يكون يوم جميل

وكل ليل اسامر فيه القمر يكون لى نجم بجانبه خليل

فانا اثق فى ربى و رب الكون كله وفى كرمه الجليل

فان الامل لابد ان يستمر كالشمس نورها دائم الوجود

فالسماء بها اكثر من الف نجم لا يوجد بينهم سدود

والحب لازال على الارض ولن يكون بين المحبين حدود

فالحق

حياتى فداك

يقول القلب فى لحظه لقاك مليون احبك

وتدوب العين فى فرحه هواك ساعة قربك

يحتار الفكر ويتوه فى البحر فى وقت بعدك

وتبكى العين ونبض القلب يدور عى حضنك

وارجع واعيش من تانى على ذكرى هواك

واقول امتى تفوت الايام والقى لقاك

واخاف يفوت عمرى واتحرم م لحظه رضاك

وتعدى ساعات وينسى القلب ساعه جفاك

وتمر ايام وسنين وعيونى لعينيك مشتاقين

وحياتى فى بعدك اعيشها لمين...لمين

حسدونى كتير على حبى وبقيت م الحائرين

وبيبكى القلب وبتدمى العين م

اين انت....؟

اين من كان يحارب من اجل اللقاء...؟

اين من عاش عمره فى عهد الوفاء...؟

اين من رغب فى الصعود الى السماء...؟

اين من فعل ففعلت الاقدار ما تشاء.....؟

اين من كان معى وعيونه لى احتواء....؟

اين انت يا من ملكت الداء والدواء.......؟

اين من كانت يديه تمحو الحزن بالشفاء...؟

اين انت يا من احببته فى هدوء وصفاء...؟

اين هو يا صاحب الارض والسماء.....؟

حب واغتراب

جعلت الذكرى ضلوعى فى انسياب ............... اخشى النظر فيما تركه الاحباب

لم يقف بجانبى اهل ولا اصحاب.......... فندمت على العمر الذى مر فى السراب

ضاعت الحياه وانطلق الشيب من الشباب........وانطفئت الانوار واصبحت العيون فى ارتياب

فسالت الدموع كقطرات المطر من السحاب.......عندما تذكرت الحبيب الذى خان وغاب

مرت حياتى وعن الحب القلب تاب ...............من بعد ان زاد الحبيب الاول فى العذاب

ومن ضلوع جسدى عاش فى انسحاب ............ وكنت اشعر معه دائما بحب الاقتراب

ولكن اليوم من بعد هذا الانقلاب ................. اراه ولم ارى وكانى كنت معه فى اغتراب

فارتشف كثيرا من الكاس ومابه من شراب .......... حتى زاد المى والقلب والعمر شاب