الى الحب.

الى الحب

هناك من يطرق ابواب قلبى وعقلى

واخشى ان افتح له فيدخل وياخذ ايام عمرى

واخاف ان يذهب ويتركنى فى الهوى وحدى

فابات فى ليل الهوى وتزهد عيونى كثرة دمعى

ورغم كل ما اخشاه فان به شىء يجذبنى

ولا استطيع مقاومته وان كانت فى داخل فكرى

فماذا يريد طارق الابواب من شعرى؟

ولا اعلم...هل افتح له نوافذ الحب فى قلبى؟

ام اترك الطارق يطرق الابواب ويمشى

ويذهب بعيدا..فهل سينام جفن العين ورمشى؟

لا.......لن ادعه يذهب

لقد حان الوقت ليدق فى الهوى ناقوس قلبى

فان الطارق من ابحث عنه وهو ناتج صبرى

لقد بدات طريقا وساظل به حتى اخر عمرى

حتى يكون نصرى فى الهوى من عند ربى

فان من بدا شيئا عليه اكماله حتى ينتهى

فقد تكون النهايه بدايه الهوى فى ايامى ودربى

فالى الحب دون خوف وان كانوا ضدى

فان السماء تنزل بالمطر للارض وتقول ذوقى شهدى

وان الغصن يميل ع الغصن ليهمس له انت ارضى

وان الورود تتفتح فى ربيعها لتقول له جاء فرحى

فكيف تنطق الطبيعه بالهوى والتزم انا بصمتى؟